Ut waas de ganse waek dezelfde en hae waas donkerblau,
Al waas hae nog zoe smaerig, dat zoog se doarop neet gauw.
jao dae schollek van mien mooder waas veur os ein toeverlaot,
Dao kosse achter kroepe, dan deej neemes dich mier kwaod.

As ik truuk dink aan dae schollek, rook hae lang neet alteid fris.
Want hea woord gebroek as handdook nao het bakke van de vis.
Of had eemes vieze hendjes, na ‘t oeate van kerboet,
Dan vaegde mam os met de schollek euver de hendjes en de snoet.

Joa dae schollek van mien mooder, dae kwaam eur altied good van pas,
Ging ze in de haof wat appels rape, heel ze um beej de punte vas.
Dan woord de slup gans volgelaaje, dao ginge der hiel wat in,
En kos zeej applemoos gaon make, veur eur groet gezin.

Ik zeen os mam met eure schollek nog veur den aanrech staon,
Ze druugde dao nei dan de hand aaf, as den aafwas waas gedaon.
En as weej dan nao bed toe ginge en ze os welteruste zag,
Zoog ik baove dae blauwe schollek eine hiel leave lach.

Jao dae schollek van mien mooder, woord ‘s aoves pas aafgedaon,
Dan hong ze um waer aan de nagel, det waas de schollek zien bestaon.

Fien Kuijpers, juli 2024